Una caja de verdades: Cómo una década de silencio finalmente dio paso a un perdón que nunca esperé

Al guardar el diario en la caja y volver a atar la cinta, sentí que algo se aflojaba dentro de mí. Un nudo que ni siquiera sabía que aún cargaba.

No me fui ese día sanado.

Pero me fui abierto. Dispuesta a recordar a mi hermana sin amargura.
Dispuesta a contar su historia con honestidad.
Dispuesta a seguir adelante con su amor en lugar de enterrarlo con sus errores.

A veces la verdad no llega a tiempo para arreglar lo que se rompió.

A veces llega después, no para reparar el pasado, sino para liberar el futuro.

Y eso, he aprendido, es una especie de misericordia silenciosa.

 

 

ver continúa en la página siguiente

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.