Mio pàgrand l’è mort cun tutt i onor militar, i me genitur han ereditad el patrimoni e i danè, e tutt quel che g’ho ricevü l’era una busta e la risata fregia de mio pà, fin che sunt rivà a Lundra cun ün bigliett a sola andata, sunt entrad in de la piövia föra de Heathrow e g’ho vist ün cartel in di uniforme che el me pàgrand g’havea in man. mission nissun in de la me famiglia g’ha vist vegnì.

El sü de la matina l’era bas sü i cullin de una proprietà privada in del Maryland, indué l’odur de la polvar de sparo del salut cerimonial l’era ancamò in de l’aria fresca. Mio pàgrand, un famus general a quater stèll, l’era apena stà mettü a ripos cun di onor militar, e g’ha lassà un silenzi che pareva püsee pesant di canun.

Denter de la biblioteca cun panei de mogano, l’atmosfera la s’è spustada del dolor al calcul frècc menter la famèja la s’è riunida per legg el testament. Mio pà l’era sedù cun el mento volt, i sò occ giamò in gir per la stanza cuma se l’era drèe a catalogà mentalment i ròbb vècc che incœu se spetava de avegh.

L’avucà de la familia, ün om sever de nomm Mr. Abernathy, l’ha regulad i sò ugià e l’ha vardad diretament a mi.

“A la signurina Josephine Rhodes,” l’ha dichiarad, cun la sò vus che faseva eco in di libreri, “tu pàgrand l’ha lassad questa busta chi.”

Questa l’era tutta la mia eredità, mentre i mè genitur se scambiaven di sguard triunfant, sapend che g’havevan ciapà la mansiun e i grand cunt finanziari. Mi fradel, Wesley, l’ha fad ün sbuff de burla quand el s’è schizà sü la sò sedia de pel, minga impresiünad dal me piscinin souvenir.

Mio pà el s’è inclinà vers de mi cunt un sorriso che rivava minga ai sò œucc.

ver continúa en la página siguiente